Ronald Belford Scott, powszechnie znany jako Bon Scott, to szkocko-australijski wokalista i autor tekstów, który zdobył międzynarodową sławę jako charyzmatyczny frontman zespołu AC/DC. Urodzony 9 lipca 1946 roku, na lipiec 2024 roku ma 78 lat. Jest powszechnie uznawany za jedną z najbardziej ikonicznych postaci w historii muzyki rockowej, a jego nieśmiertelne utwory wciąż rezonują wśród słuchaczy. Poza sceną, jego życie prywatne obejmowało małżeństwo z Irene Thornton, a jego kariera, choć tragicznie przerwana, odcisnęła trwałe piętno na gatunku.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: 78 lat (na lipiec 2024)
- Żona/Mąż: Irene Thornton (rozwód)
- Dzieci: Brak potwierdzonych
- Zawód: Wokalista, autor tekstów
- Główne osiągnięcie: Frontman zespołu AC/DC, kluczowa postać na albumie „Highway to Hell”
Kim był Bon Scott?
Ronald Belford Scott, artysta znany światu jako Bon Scott, to postać niemal legendarna w historii muzyki rockowej. Pseudonim „Bon” przylgnął do niego już w młodości i stał się jego nieodłącznym znakiem rozpoznawczym. Urodził się 9 lipca 1946 roku w Forfar w Szkocji. Jego życie, choć naznaczone przedwczesną śmiercią, pozostawiło trwały ślad w kulturze popularnej, a jego wizerunek jako charyzmatycznego frontmana rockowego zespołu wciąż inspiruje kolejne pokolenia muzyków i fanów.
W 1952 roku, mając zaledwie sześć lat, Bon wraz z rodziną wyemigrował ze Szkocji do Australii. Początkowo mieszkali w Melbourne, by ostatecznie osiąść w Fremantle w Australii Zachodniej. To właśnie Fremantle stało się jego domem i miejscem jego ostatecznego spoczynku. Tragicznie zmarł 19 lutego 1980 roku w Londynie, w wieku zaledwie 33 lat. Po kremacji, jego prochy zostały pochowane na cmentarzu w Fremantle, który do dziś stanowi miejsce pielgrzymek fanów z całego świata.
Rodzina i życie prywatne Bona Scotta
Życie osobiste Bona Scotta, choć często przyćmione przez jego rockandrollową estradę, było istotnym elementem jego biografii. 24 stycznia 1972 roku Bon poślubił Irene Thornton. Ich małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1977 roku, jednak para utrzymała przyjacielskie relacje aż do śmierci wokalisty. Po rozstaniu z Irene, Scott nawiązał długoletnią relację z Margaret Smith, znaną jako „Silver”. Mimo rozstania w 1977 roku, pozostawali w kontakcie do końca jego życia.
Istnieją również doniesienia dotyczące potencjalnych nieślubnych dzieci Bona Scotta. Michael Browning, były menedżer AC/DC, w swojej książce zasugerował, że Scott przechwalał się możliwością posiadania potomstwa z dwoma różnymi kobietami w tym samym czasie. Choć te doniesienia pozostają w sferze spekulacji, dodają kolejną, intrygującą warstwę do skomplikowanego życia artysty.
Kariera muzyczna Bona Scotta
Muzyczna podróż Ronalda Belforda Scotta rozpoczęła się w 1964 roku, kiedy to założył zespół The Spektors. W tej formacji pełnił rolę perkusisty i okazjonalnie wokalisty, czerpiąc inspirację ze stylu swojego idola, Little Richarda. Jego talent wokalny szybko zaczął dominować, co doprowadziło do kolejnych etapów jego kariery. W 1966 roku The Spektors połączyły siły z grupą The Winstons, tworząc The Valentines. Tam Scott dzielił rolę głównego wokalisty z Vince’em Lovegrove’em, a zespół nagrywał utwory pisane między innymi przez George’a Younga.
Etapy kariery muzycznej Bona Scotta
- The Spektors (od 1964): Perkusista i okazjonalny wokalista, inspirowany Little Richardem.
- The Valentines (od 1966): Główny wokalista, współtworzenie zespołu z The Winstons.
- Fraternity (od 1970): Dołączenie do progresywnej grupy, nagranie albumów „Livestock” i „Flaming Galah”.
- Fang (1973): Trasa po Wielkiej Brytanii pod tą nazwą.
- AC/DC (od października 1974): Zastąpienie Dave’a Evansa na stanowisku wokalisty.
Przełomowym momentem w jego karierze było dołączenie do AC/DC w październiku 1974 roku, kiedy to zastąpił Dave’a Evansa na stanowisku wokalisty. Początkowo pracował dla zespołu jako szofer, ale po przesłuchaniu i wspólnym jam session z braćmi Angus i Malcolmem Youngami, oficjalnie przejął mikrofon. To właśnie z AC/DC Scott osiągnął szczyt swojej sławy. Wydany w 1979 roku album „Highway to Hell”, wyprodukowany przez Roberta Johna „Mutta” Lange’a, okazał się komercyjnym przełomem dla zespołu, wprowadzając AC/DC do pierwszej setki listy przebojów w USA. Ostatni raz na żywo z AC/DC wystąpił 9 lutego 1980 roku w hiszpańskiej telewizji „Aplauso”. Jego ostatnim zarejestrowanym nagraniem był improwizowany jam session utworu „Ride On” z francuską grupą Trust.
Zdrowie i wypadki Bona Scotta
Życie Bona Scotta, choć pełne muzycznych sukcesów, było również naznaczone poważnymi problemami zdrowotnymi i wypadkami. 3 maja 1974 roku, po kłótni podczas próby zespołu Mount Lofty Rangers, pijany Scott rozbił swój motocykl. Ten wypadek skończył się trzydniową śpiączką i 18-dniowym pobytem w szpitalu, co stanowiło poważne ostrzeżenie dla jego zdrowia. W 1975 roku, według relacji menedżera Michaela Browninga, Scott trafił do szpitala w Melbourne po przedawkowaniu narkotyków. Był to jeden z incydentów zdrowotnych, które poprzedziły jego finalną tragedię.
Oficjalny raport koronera stwierdził, że przyczyną zgonu Bona Scotta 19 lutego 1980 roku było „ostre zatrucie alkoholowe”. Samo zdarzenie zakwalifikowano jako „śmierć przez nieszczęśliwy wypadek”. Pomimo oficjalnej wersji, istnieją teorie podważające te ustalenia. W książce „Bon: The Last Highway” z 2017 roku, Jesse Fink sugeruje, że śledztwo w sprawie śmierci Scotta mogło być nierzetelne, a w tragedię mogło być zamieszane użycie heroiny, co podważa oficjalną wersję skoncentrowaną wyłącznie na alkoholu. Jego śmierć w wieku zaledwie 33 lat była ogromnym szokiem dla świata muzyki.
Kontrowersje i problemy z prawem Bona Scotta
Młodość Ronalda Belforda Scotta była naznaczona problemami z prawem. Już w 1963 roku, mając 17 lat, spędził czas w ośrodku oceny Fremantle Prison, a następnie 9 miesięcy w zakładzie dla nieletnich Riverbank. Powodem były zarzuty podania fałszywych danych policji, ucieczka z aresztu oraz kradzież benzyny. Bon próbował również zaciągnąć się do australijskiej armii, jednak jego kandydatura została odrzucona. Został uznany za osobę „niedostosowaną społecznie”, co tylko podkreślało jego buntowniczy charakter.
Wspomniane kontrowersje dotyczące jego śmierci, podnoszone w książce Jesse Finka, rzucają cień na oficjalną przyczynę zgonu. Sugestia o możliwym udziale heroiny, w połączeniu z oficjalną diagnozą zatrucia alkoholowego, rodzi pytania o kompletność i rzetelność śledztwa prowadzonego po jego śmierci w lutym 1980 roku. Teorie te, choć niepotwierdzone, wciąż budzą dyskusje wśród fanów i historyków muzyki.
Ciekawostki i dziedzictwo Bona Scotta
Pseudonim „Bon” zyskał dzięki kolegom z Sunshine Primary School, którzy nazywali go „Bonnie Scotland”. Jego talent muzyczny wykraczał poza samo śpiewanie – grał na perkusji w zespołach The Spektors i The Valentines, a także na flecie prostym. Zanim osiągnął sukces w świecie muzyki, Bon Scott imał się wielu prac fizycznych: był rybakiem, pomocnikiem na farmie, mechanikiem, listonoszem, barmanem oraz pakowaczem ciężarówek. Te doświadczenia z pewnością ukształtowały jego charakter i wpłynęły na jego późniejsze teksty piosenek.
Wydany zaledwie pięć miesięcy po jego śmierci album „Back in Black” stał się hołdem dla Scotta i jednym z najlepiej sprzedających się albumów wszech czasów. Grób Bona Scotta w Fremantle jest uznawany za najczęściej odwiedzane miejsce pochówku w całej Australii i został wpisany na listę dziedzictwa National Trust of Australia. Artysta jest upamiętniony dwoma pomnikami z brązu: jednym w Fremantle (odsłoniętym w 2008 roku) oraz drugim w szkockim Kirriemuir (odsłoniętym w 2016 roku). Ponadto, 1 października 2004 roku jedna z ulic w centrum Melbourne została nazwana „ACDC Lane” na cześć zespołu, co symbolizuje wieczne dziedzictwo Bona Scotta i jego wpływ na muzykę rockową.
Kluczowe fakty z życia i kariery Bona Scotta
- Prawdziwe imię i nazwisko: Ronald Belford Scott
- Pseudonim: Bon
- Data urodzenia: 9 lipca 1946
- Miejsce urodzenia: Forfar, Szkocja
- Emigracja do Australii: 1952
- Miejsce ostatecznego zamieszkania w Australii: Fremantle
- Data śmierci: 19 lutego 1980
- Miejsce śmierci: Londyn
- Wiek w chwili śmierci: 33 lata
- Miejsce spoczynku: Cmentarz w Fremantle, Australia Zachodnia
- Pierwszy zespół: The Spektors (od 1964)
- Kluczowy zespół: AC/DC (od października 1974)
- Przełomowy album z AC/DC: „Highway to Hell” (1979)
- Poważny wypadek motocyklowy: 3 maja 1974
- Znaczące upamiętnienia: Pomnik w Fremantle, Pomnik w Kirriemuir, Ulica ACDC Lane w Melbourne
Bon Scott, mimo przedwczesnej śmierci, pozostawił po sobie niezatarty ślad w historii muzyki rockowej. Jego charyzma, unikalny styl wokalny i teksty, często odzwierciedlające życie zwykłych ludzi, uczyniły go ikoną, której dziedzictwo żyje dzięki kultowym utworom AC/DC i pamięci fanów na całym świecie.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Jak zmarł pierwszy wokalista AC/DC?
Bon Scott zmarł 19 lutego 1980 roku w Londynie. Oficjalną przyczyną śmierci było ostre zatrucie alkoholowe, które doprowadziło do niewydolności oddechowej.
Kto zastąpił Bona Scotta?
Po śmierci Bona Scotta, nowym wokalistą AC/DC został Brian Johnson. Dołączył do zespołu w 1980 roku i zadebiutował na albumie „Back in Black”.
Ile lat miał Bon Scott?
Bon Scott zmarł w wieku 33 lat. Urodził się 9 lipca 1946 roku, a zmarł w lutym 1980 roku.
Kim jest Irene – żona Bona Scotta?
Irene Thornton była pierwszą żoną Bona Scotta. Pobrali się w 1971 roku, ale ich małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1974 roku.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Bon_Scott
