Marlon Brando: Urodził się symbol Hollywood

1

Marlon Brando Jr., urodzony 3 kwietnia 1924 roku w Omaha w stanie Nebraska, a zmarły 1 lipca 2004 roku w Los Angeles, był amerykańskim aktorem, który na zawsze zmienił oblicze Hollywood. Na dzień 1 lipca 2004 roku miał 80 lat. Jego kariera, trwająca ponad pięć dekad, przyniosła mu status legendy kina i uznanie jako jednego z największych talentów aktorskich wszech czasów. Brando, choć często kojarzony z rolami postaci o włoskim pochodzeniu, takich jak Vito Corleone w „Ojcu chrzestnym”, miał przodków z Niemiec, Holandii, Anglii i Irlandii. Był pionierem metody aktorskiej znanej jako „Method Acting”, która zrewolucjonizowała amerykańskie aktorstwo filmowe i teatralne.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na 1 lipca 2004 roku miał 80 lat.
• Żona/Mąż: Był trzykrotnie żonaty z Anną Kashfi, Movitą Castanedą i Taritą Teriipaią.
• Dzieci: Miał co najmniej 11 dzieci.
• Zawód: Aktor.
• Główne osiągnięcie: Uznawany za jednego z największych aktorów wszech czasów, pionier metody aktorskiej, zdobywca dwóch Oscarów.

Życie rodzinne i osobiste Marlona Brando

Dzieciństwo Marlona Brando upłynęło w cieniu problemów jego rodziców – ojca, Marlona Brando Sr., który był wędrownym sprzedawcą, oraz matki, Dorothy Pennebaker, aktorki scenicznej, zmagającej się z alkoholizmem. Te rodzinne burze miały znaczący wpływ na młodego Marlona, a szczególną więź nawiązał z rodzinną gospodynią, której odejście było dla niego bolesnym przeżyciem, zapoczątkowującym jego późniejsze problemy z lękiem przed porzuceniem.

Życie uczuciowe aktora było burzliwe. Marlon Brando był trzykrotnie żonaty: po raz pierwszy z Anną Kashfi, następnie z Movitą Castanedą, a ostatni raz z Taritą Teriipaią, którą poznał na planie „Buntu na Bounty”. Z tych związków narodziło się co najmniej 11 dzieci. Wśród nich byli Christian Brando i Cheyenne Brando, których losy naznaczone były tragediami i problemami prawnymi. Przez całe życie, od 1930 roku aż do śmierci przyjaciela w 1973 roku, Brando utrzymywał bliską, platoniczną przyjaźń z aktorem Wallym Coxem. Po jego śmierci, Brando był tak zdruzgotany, że przez wiele lat przechowywał jego prochy w swojej sypialni, co świadczy o głębi ich nietypowej relacji.

Kariera aktorska Marlona Brando

Marlon Brando swoje pierwsze kroki na scenie stawiał na Broadwayu, debiutując w 1944 roku w sztuce „I Remember Mama”. Jego talent został szybko dostrzeżony, a już w 1946 roku krytycy okrzyknęli go „najbardziej obiecującym młodym aktorem”. Prawdziwy przełom nastąpił jednak dzięki roli Stanleya Kowalskiego w sztuce Tennessee Williamsa „Tramwaj zwany pożądaniem”. Brando powtórzył tę kreację w filmowej adaptacji z 1951 roku, natychmiast zdobywając status ikony kina.

Jego naturalny, pełen surowej emocjonalności styl gry w filmie „Na nabrzeżach” (On the Waterfront) z 1954 roku, gdzie wcielił się w postać Terry’ego Malloya, przyniósł mu zasłużonego Oscara dla najlepszego aktora. Po pewnym okresie mniejszej aktywności w latach 60., Brando powrócił na szczyt w 1972 roku, kreując niezapomnianą postać Vito Corleone w arcydziele Francisa Forda Coppoli „Ojciec chrzestny”. Mimo początkowych oporów studia Paramount, jego interpretacja stała się legendarna. W 1979 roku wystąpił w „Czasie Apokalipsy”, również w reżyserii Coppoli, jako pułkownik Kurtz. Jego praca na planie tej produkcji była naznaczona kontrowersjami, w tym dużą nadwagą i brakiem przygotowania, co wymagało od reżysera kreatywnych rozwiązań w sposobie filmowania aktora.

Najważniejsze role filmowe Marlona Brando

• „Tramwaj zwany pożądaniem” (1951)
• „Na nabrzeżach” (1954)
• „Ojciec chrzestny” (1972)
• „Czas Apokalipsy” (1979)

Nagrody i wyróżnienia Marlona Brando

Marlon Brando zdobył swojego drugiego Oscara w 1973 roku za wybitną kreację w filmie „Ojciec chrzestny”. Jego decyzja o odmowie przyjęcia nagrody, zamiast której na scenie pojawiła się aktywistka Sacheen Littlefeather protestująca przeciwko dyskryminacji rdzennych Amerykanów, przeszła do historii kina jako symbol jego postawy. Oprócz dwóch nagród Akademii, Brando był nominowany do Oscara jeszcze sześciokrotnie.

Warto wiedzieć: Nominacje do Oscara dla najlepszego aktora otrzymał za role w filmach: „Viva Zapata!” (1952), „Juliusz Cezar” (1953), „Sayonara” (1957), „Ostatnie tango w Paryżu” (1972) oraz „Sucha biała pora” (1990).

Jego dorobek artystyczny został również doceniony dwoma Złotymi Globami, trzema nagrodami BAFTA oraz nagrodą dla najlepszego aktora na Festiwalu Filmowym w Cannes. Dodatkowo, za swoją rolę w miniserialu ABC „Roots: The Next Generations” z 1979 roku, Brando został uhonorowany nagrodą Primetime Emmy dla najlepszego aktora drugoplanowego, co potwierdza jego wszechstronność i trwały wpływ na przemysł rozrywkowy.

Nagrody i nominacje

Kontrowersje i wyzwania na planie

Kariera Marlona Brando nie była wolna od kontrowersji. Podczas pracy nad filmem „Ostatnie tango w Paryżu” w 1972 roku, aktor i reżyser Bernardo Bertolucci zostali oskarżeni o nieetyczne podejście do realizacji jednej ze scen, wywołując tym samym debatę na temat granic artystycznej wolności i zgody. W późniejszych latach kariery Brando słynął z trudnego charakteru na planie. Często unikał nauki kwestii na pamięć, co zmuszało ekipy filmowe do stosowania tzw. „cue cards” – tablic z tekstem, umieszczanych dyskretnie w zasięgu jego wzroku, a czasem nawet ukrywanych na kostiumach innych aktorów.

Jego udział w filmie „Wyspa doktora Moreau” z 1996 roku stał się wręcz symbolem profesjonalnego chaosu. Aktor nosił na głowie wiadro z lodem podczas zdjęć, odmawiając jego zdjęcia, co znacząco utrudniało pracę nad produkcją i budowało jego wizerunek jako aktora o nieprzewidywalnych zachowaniach.

Fascynujące fakty z życia Marlona Brando

Już w młodości Marlon Brando wykazywał tendencję do łamania zasad. W 1941 roku został wydalony z Libertyville High School za swoje zachowanie, a podobny los spotkał go w Akademii Wojskowej Shattuck, skąd usunięto go za wymykanie się do miasta podczas aresztu domowego. Przerwane plany kariery wojskowej były wynikiem kontuzji kolana, znanej jako „trick knee”, którą odniósł podczas gry w futbol amerykański, co dyskwalifikowało go ze służby podczas II wojny światowej.

Podczas nauki u Stelli Adler, w odpowiedzi na ćwiczenie udawania kurczaków w obliczu wybuchu bomby atomowej, Brando jako jedyny zachował spokój i udawał, że znosi jajko, tłumacząc swoje zachowanie: „Jestem kurczakiem, co ja wiem o bombach?”. Po zakończeniu zdjęć do filmu „Bunt na Bounty”, Brando zakupił polinezyjski atol Tetiʻaroa. Obecnie znajduje się tam luksusowy, ekologiczny kurort „The Brando Resort”, nazwany na jego cześć, który jest świadectwem jego zamiłowania do tego miejsca.

Warto wiedzieć: Ostatnią rolą filmową Marlona Brando był występ w thrillerze „Rozgrywka” (The Score) z 2001 roku, gdzie zaprezentował swoje umiejętności u boku takich gwiazd jak Robert De Niro i Edward Norton.

Wydarzenia z życia Marlona Brando w porządku chronologicznym

• 1924: Urodził się Marlon Brando Jr. (3 kwietnia) w Omaha, Nebraska.
• 1930: Rozpoczął się wieloletni okres przyjaźni z Wallym Coxem, trwający do śmierci Coxa w 1973 roku.
• 1941: Wydalony z Libertyville High School za niesubordynację.
• (nieznana data): Wyrzucony z Akademii Wojskowej Shattuck.
• (nieznana data): Kontuzja kolana uniemożliwiła mu karierę wojskową.
• 1944: Zadebiutował na Broadwayu w sztuce „I Remember Mama”.
• 1946: Okrzyknięty przez krytyków „najbardziej obiecującym młodym aktorem”.
• 1947: Przełomowa rola Stanleya Kowalskiego w sztuce „Tramwaj zwany pożądaniem”.
• 1951: Powtórzył rolę Stanleya Kowalskiego w filmowej adaptacji „Tramwaju zwanego pożądaniem”.
• 1954: Zagrał Terry’ego Malloya w filmie „Na nabrzeżach”, zdobywając swojego pierwszego Oscara.
• 1962: Poznał Taritę Teriipaię na planie filmu „Bunt na Bounty”.
• 1972: Spektakularny powrót rolą Vito Corleone w filmie „Ojciec chrzestny”.
• 1972: Praca nad filmem „Ostatnie tango w Paryżu”, która wywołała kontrowersje.
• 1973: Zdobył drugiego Oscara za rolę w „Ojcu chrzestnym”, ale odmówił jego przyjęcia.
• 1979: Wystąpił w filmie „Czas Apokalipsy” jako pułkownik Kurtz.
• 1979: Otrzymał nagrodę Primetime Emmy za rolę w miniserialu „Roots: The Next Generations”.
• 1996: Wystąpił w filmie „Wyspa doktora Moreau”, produkcja ta była naznaczona problemami na planie.
• 2001: Ostatnia rola filmowa w thrillerze „Rozgrywka”.
• 2004: Zmarł w Los Angeles (1 lipca).

Marlon Brando, dzięki swojej charyzmie, głębi aktorskiej i przełomowemu podejściu do rzemiosła, na zawsze zapisał się w annałach kina. Jego wpływ na rozwój aktorstwa jest nieoceniony, a kultowe role nadal inspirują nowe pokolenia twórców filmowych, czyniąc go postacią, której dziedzictwo jest żywe i wciąż analizowane.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Marlon_Brando